Logo Antoinette Bolt

Dwangklachten.

Dwangklachten kunnen bestaan uit dwanggedachten of dwanghandelingen, of een combinatie van die twee. Dwangklachten beginnen meestal sluipenderwijs, maar kunnen uiteindelijk je leven beheersen.

Mensen die last hebben van dwanggedachten hebben steeds bepaalde gedachten, meestal tot hun eigen afschuw. Zij kunnen bijvoorbeeld denken dat zij iemand voor de trein zullen duwen als ze op een perron staan, terwijl ze dat in werkelijkheid nooit zullen doen. Toch zullen zij dan treinperrons gaan vermijden.

Mensen met dwanghandelingen moeten bijvoorbeeld ’s avonds minstens tien keer, of vijftig keer, controleren of de deur op slot is, het gas uit en de gordijnen dicht.

Anderen moeten alles tellen, bijvoorbeeld de tegels op de vloer, of verdragen het niet al niet alles perfect recht ligt of op kleur gesorteerd is. Sommige mensen zijn dagelijks uren bezig met schoonmaken, niet omdat het vuil is, maar omdat zij moeten schoonmaken.

Dwangklachten zijn, voor zover we het nu begrijpen, een middel om een onderliggende angst te bezweren. Het probleem is dat het middel, de dwang, zo groot kan worden dat het hinderlijk is, tot het zelfs iemands leven gaat beheersen. Dat komt ook doordat dwangklachten zichzelf versterken en zonder behandeling nemen de klachten vrijwel altijd toe. Dwangklachten kunnen echter ook goed behandeld worden. Zoals voor veel klachten geldt ook hierbij: hoe eerder, hoe beter.